Jeśli jesteś osobą wrażliwą — a co ważne, świadomą, że to Ty wpływasz na swoje życie — dobrze trafiłeś.
Jako doradca zawodowy dla dorosłych wiem, że wiele osób, które doświadczyły wypalenia, mobbingu lub utraty zaufania w pracy, obwinia siebie. Usprawiedliwiają innych, odczarowują „złego pracodawcę”, tłumaczą nieprzyjemnych współpracowników, a winy szukają tylko w sobie.
„Ludzie chodzą do pracy, której nie lubią, i jakoś żyją” — mówimy sobie, byle nie przyznać, że coś jest nie tak.
Tymczasem kluczowe pytanie brzmi: jak zrozumieć, że to nie Twoja wina?
Jak zrozumieć, że to nie moja wina?
Pozwól, że opowiem moją historię.
Całe życie szukam dla siebie idealnej pracy. Pracowałam w różnych środowiskach, z różnymi ludźmi, testowałam swoje możliwości. Od dziecka byłam „kowalem swojego losu” i nie bałam się zmian.
Jako młoda pracownica wierzyłam jednak, że trzeba potulnie znosić zwierzchników — nawet tych najtrudniejszych. Wyniosłam to z domu i szkoły: „praca to nie zabawa, trzeba zacisnąć zęby i iść”. Więc znosiłam, tłumaczyłam i winiłam siebie.
Bo przecież „szef nie krzyczy bez powodu”, prawda?
Dopiero z czasem zrozumiałam, że w pracy — tak jak w relacjach — odpowiedzialność nie leży tylko po jednej stronie. Istnieją prawa pracownika, zasady etyki, kultura organizacyjna. A najważniejsze — istnieje granica, której nie warto przekraczać w imię lojalności.
Praca marzeń, która okazała się lekcją
Odpowiedź na pytanie: „jak zrozumieć, że to nie moja wina?” przyszła dopiero po latach — gdy odeszłam z pracy, którą uznałam za wymarzoną.
Pierwsze tygodnie były wspaniałe: inspirujący projekt, zaufanie, energia. Potem pojawiły się niepokojące sygnały — lekceważenie, manipulacja, drobne przytyki. Zamiast reagować, winiłam siebie.
Szef był typem, który potrafił oczarować, ale wbijał szpilę z uśmiechem. Jako osoba wrażliwa widziałam to, a mimo to dawałam się wciągnąć, bo bardzo potrzebowałam akceptacji.
Ostatecznie po czterech miesiącach wszystko runęło — brak wsparcia, utrata autorytetu, emocjonalne przeciążenie. Zrozumiałam, że ta historia nie jest o porażce, ale o granicach i zaufaniu.
Introwertyk w pracy — czy nadwrażliwość nie popłaca?
Trudno pracować bez zaufania.
Z czasem zauważyłam, że większość moich szefów nie umiała obchodzić się z wrażliwością — a jednak to właśnie dzięki niej osiągałam dobre wyniki. Introwersja, empatia, refleksyjność — to nie wady, to kompetencje miękkie, które dziś są coraz bardziej pożądane na rynku pracy.
Według danych z 2025 roku, pracodawcy w Polsce coraz częściej szukają pracowników, którzy potrafią współpracować, komunikować się i zarządzać emocjami. W marcu 2025 na portalach rekrutacyjnych pojawiło się ponad 291 tys. ofert pracy, a zapotrzebowanie na specjalistów ds. HR, rozwoju, edukacji i komunikacji wzrosło o ponad 11% rok do roku (Business Insider Polska, 2025).
Jednocześnie spada przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw — co oznacza, że konkurencja o „dobre miejsca pracy” rośnie. Dlatego tak ważne jest, by znać siebie i wiedzieć, czego naprawdę chcesz — zanim złożysz CV.
5 kroków — jak wrócić na etat po utracie zaufania?
Z perspektywy doradcy zawodowego dla dorosłych wiem, że powrót na etat po trudnych doświadczeniach to proces. Potrzeba odwagi, ale też refleksji.
Oto 5 kroków, które mogą Ci pomóc:
-
Weź kartkę i podziel ją na pół. Z jednej strony wypisz, co Ty mogłeś zrobić inaczej, z drugiej — co było po stronie pracodawcy.
-
Zaznacz obszary wpływu. Co możesz zmienić w przyszłości, a co było poza Twoją kontrolą?
-
Wypisz swoje wartości. Co musi być obecne w pracy, żebyś czuł się dobrze?
-
Określ czerwone linie. Jakie zachowania lub warunki są dla Ciebie nie do przyjęcia?
-
Zastanów się, co było wyolbrzymione. Czasem wrażliwość sprawia, że drobne rzeczy urastają do rangi problemów.
Ten proces wymaga szczerości wobec siebie. Jeśli zrozumiesz, czego potrzebujesz i jakie masz granice, łatwiej Ci zaufać — sobie i innym.
Dlaczego warto skorzystać ze wsparcia doradcy zawodowego dla dorosłych?
Wielu dorosłych, którzy wracają na rynek pracy po wypaleniu, toksycznym środowisku czy zwolnieniu, ma obawy przed kolejnym rozczarowaniem. Czasem potrzebny jest ktoś, kto pomoże spojrzeć na siebie z dystansem.
Doradca zawodowy dla dorosłych pomoże Ci:
-
zdefiniować Twoje wartości i predyspozycje zawodowe,
-
odbudować zaufanie po trudnych doświadczeniach,
-
zaplanować rozwój kariery w zgodzie z temperamentem i potrzebami,
-
przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej,
-
wzmocnić pewność siebie.
Zaufanie do siebie to pierwszy krok, by zaufać innym. A jeśli znów trafisz na pracodawcę, który nie szanuje ludzi — to nie będzie Twoja porażka. To po prostu informacja: to miejsce nie jest dla Ciebie.
Dane o rynku pracy w Polsce (2025)
Stopa bezrobocia w Polsce w sierpniu 2025 wyniosła 5,5%, co wciąż należy do najniższych wyników w Unii Europejskiej (źródło: gov.pl).
291,5 tys. nowych ofert pracy opublikowano w marcu 2025 — o 11% więcej niż rok wcześniej.
Jednocześnie zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw spadło o 0,9% w porównaniu z rokiem 2024 (GUS).
Wnioski?
Rynek pracy wciąż oferuje możliwości, ale staje się coraz bardziej wymagający. Firmy oczekują elastyczności, kompetencji miękkich i odporności psychicznej — dlatego rozwój samoświadomości i wsparcie specjalisty to inwestycja, nie luksus.